X
تبلیغات
رایتل

گنجیشکک اشی مشی

ازیعقوب لیث تا عبدالمالک ریگی

       

پرونده:مجسمه یعقوب لیث.jpgتصویر عبدالمالک ریگی در افغانستان 24 ساعت قبل از دستگیری

 

داستان عیاری وخودمختاری ونا امن بودن سیستان داستان نه تازه  وجز هویت تاریخی این سرزمینه این منطقه همیشه به خاطر اقلیم و وضعیت زیست محیطیش جای خوبی برای فعالیت های خودمختارانه وخرابکارانه و پناهگاه مناسبی برای آدم های ناتو بوده

معمولا دراین منطقه های مرزی  خو وسرشت جدای طلبانه همیشه هست.مردان بلوچ جز متفاوت ترین قوم های ایرانی اند.ودارای فرهنگ اصیل هستند.من خودمم هم یه رگم بلوچه از نزدیک رفتارها وشکل زندگیشون رودیده ام.وقتی بستگانم مادربزرگم رومی بینم. حتی نمی تونیم زیاد باهاشون صحبت کنم. من بیشتر حرف هاشونو نمی فهمم.

اما آدمهای مرزنشین آدمهای شجاعی هستند وسر نترسی دارند.با غیرتن مثل آدم های غار نشینی که هیچ پناهی به جزغارشون ندارن با تمام گوشت وخون شون مواظب حریم شون اند.ونکته خیلی مهم دیگری که در رفتار مردم این مناطق هست.این که هیچ وقت مدیون ساختار هیچ حکومتی نیستن ونبودن

تا اینجا بین یعقوب لیث صفاری بزرگ مرد تاریخ ایران وعبدالمالک ریگی تفاوتی نیست. یعقوب هم جز خوارج وعیاران و بی رو در واسی تر جز راهزانان بلوچ بوده.که به  تجار وبازرگانان ومسافران حمله می کرده وآنها روتاراج می کرده وبه مردمش می داده.امابعد که به لحاظ سیاسی رشد می کند.می شود مدعی استقلال مردم ایران از خلافت اسلامی و اولین جوانمردواستقلال طلب بعد از اسلام ایرانی اما فاصله ریگی و یعقوب لیث زمین تا آسمان ...

که البته هر دو زایده یک نگاه ونگرش اندوخواسته هاشون استقلال سرزمینی است که هیچ وقت حتی تا کنون که نظام ایران جمهوریست نه پادشاهی هیچ توجهی از ساختار حکومت ندیده است وهمیشه گیلمش را خودش به تنهایی از آب کشیده است...  

اما رفتار ها فرق می کند عبدالمالک ریگی آلت دست دشمنان خارجی حکومت وکشور ومردم  است.ومحصول بی توجهی های ساختار حکومت به سیستان ومردمش است  

کسی که مثل آب خوردن انسانهارا با خونسردی تمام ذبح می کند نه یک وطن پرست است نه یک مرد غارنشین غریت دار وحافظ حریم   بلکه او فقط یک ماشین آدم کشی ووحشت است .که مثل انسانها کودن قدرتی را که می توانست با آن حافط وگیرنده حق مردمش باشد.را دست دیگرانی سپرد که اهداف کوچکی داشتن.

اما من خیلی خوشحال که امنیت به شهر مادربزرگم برگشته ومن می تونم برم اونجا وباخیال راحت لباس بلوچی بپوشم وتوی دنیای رنگها قرق بشم.    وامیدوارام اینهای که وظیفه دارند آرامش را برقرار کنند یادشون نره که ریگی وتخم و ترکش هنوز توی اون سرزمین انندوبی توجهی اونا ممکنه  هر آن ماشین آدم کشی دیگه ی رو تربیت کنه.!

                                                

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 4 اسفند‌ماه سال 1388 ساعت 11:30 ب.ظ | نویسنده: گن جیش کک | چاپ مطلب 19 نظر